Hallo daar,

Ik ben Ceylon, een kater van 8 maanden oud (2025). Gezond, energiek en altijd in voor een potje spelen. Stilzitten? Dat is niet echt mijn talent. Rennen, klimmen, stoeien — dát is mijn specialiteit.

Hola! Ik ben Bombó, een wit katertje van juli 2025 en het broertje van Gaspara, Melchiara en Balthazara. Momenteel woon ik in een Spaans asiel, maar eerlijk… ik vind dat ik daar véél te gezellig voor ben. Ik hoor namelijk gewoon in een huis waar iemand naar mijn verhalen luistert.

Hoi, ik ben Nevo, een wit met rood katertje van 8 maanden oud (mei 2025) en ik verblijf in een Spaans asiel. Toen ik gevonden werd, was ik eerst erg bang en durfde ik bijna niemand te vertrouwen. Maar inmiddels durf ik steeds meer en kom ik zelf een aaitje halen als ik je vertrouw.

Hoi! Ik ben Chai, een zwart katertje van 8 maanden oud (zomer 2025) en het broertje van Sencha en Earl. Als kleine kitten ben ik samen met hen gevonden en gelukkig mocht ik opgroeien bij Laura in een Spaans opvanggezin. Daardoor ben ik helemaal gewend aan mensen, het leven in huis en alle gezellige huisgeluiden.

Hoi! Ik ben Earl, een cyperse kater van 6 à 7 maanden oud (zomer 2025) en het broertje van Sencha, Matcha en Chai. Samen met mijn broertje en zusjes werd ik als kleine kitten gevonden. Gelukkig mocht ik opgroeien bij Laura, een Spaans opvanggezin, waar ik in huis leef en alle tijd heb gehad om te leren hoe leuk mensen zijn.

Hoi mens!
Ik ben Nick, een zwart-wit katertje van 7 maanden (mei 2025)… en om eerlijk te zijn: ik snap nog steeds niet helemaal hoe ik op straat terecht ben gekomen. Want ik ben écht een huiskatje in hart en nieren.

Hey daar! Ik ben Junior! 

Geboren op 11-04-25 (ja, ik ben basically nog vers uit de oven). Mijn mama werd zwanger gevonden en heeft mij netjes in een opvanggezin op de wereld gezet — dus ik ben vanaf dag één in luxe opgegroeid.

Ik ben Lolo, een zwart katertje van ongeveer 8 maanden jong (2025), en ik hoop dat jij misschien wel degene bent die mijn allerbeste nieuwe vriend wordt.

Hallo, ik ben Moniato… en ik zoek eindelijk mijn eigen plek.

Je zou kunnen zeggen dat ik altijd een beetje heb rondgedoold, alsof ik steeds ergens zocht naar een thuis dat nét niet helemaal van mij was. Op een dag liep ik een finca op — gewoon, omdat iets in mij zei dat ik daar even mocht zijn. En dat mocht ook. Ze waren lief voor me. Maar ik ben nu eenmaal een nieuwsgierige jongen… en mijn pootjes brachten me vaak richting de grote weg. Dat werd te gevaarlijk.